Standardy Ochrony Małoletnich

W KUTNOWSKIM KLUBIE KARATE-DO TSUNAMI W KUTNIE

WEWNĘTRZNA POLITYKA OCHRONY DZIECI PRZED KRZYWDZENIEM

PREAMBUŁA

Naczelną zasadą wszystkich działań podejmowanych przez instruktorów

Kutnowskiego Klubu Karate-do Tsunami w Kutnie jest dbanie o szeroko rozumiane dobro każdego dziecka i działanie w jego najlepszym interesie.

Głównym zadaniem realizowanym przez instruktorów w klubie jest niesienie dziecku pomocy we wszystkich obszarach jego rozwoju. Obejmuje to również reagowanie na wszelkie dostrzeżone przejawy przemocy, krzywdzenia, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i przepisami wewnętrznymi Klubu zwanymi „Standardami ochrony małoletnich”, a także etyką zawodową i moralnością.

Rozdział I

Terminologia

§ 1

     1.Instruktorami Klubu Karate-do Tsunami w Kutnie są wykwalifikowani instruktorzy z uprawnieniami wydanymi przez właściwe organy.

2. Dzieckiem jest każda osoba od urodzenia do ukończenia 18 roku życia.
3. Opiekunem dziecka jest osoba uprawniona do reprezentowania dziecka, jego przedstawiciel ustawowy (rodzice/opiekun prawny) lub inna osoba uprawniona do reprezentacji na podstawie przepisów szczególnych lub orzeczenia sądu. W myśl niniejszego dokumentu opiekunem dziecka jest także rodzic zastępczy.
4. Zgoda rodziców dziecka oznacza zgodę co najmniej jednego z rodziców dziecka w sytuacji, gdy oboje posiadają pełne prawa do sprawowania opieki nad dzieckiem i stanowią tzw. rodzinę pełną. W sytuacji, gdy dziecko nie jest wychowywane w tzw. rodzinie pełnej, a oboje rodzice posiadają pełne prawa rodzicielskie, wskazana jest zgoda obojga rodziców. W przypadku braku porozumienia między rodzicami dziecka należy poinformować ich o konieczności rozstrzygnięcia sprawy spornej przez sąd.
5. Przez krzywdzenie dziecka należy rozumieć popełnienie czynu zabronionego lub czynu karalnego na szkodę dziecka przez jakąkolwiek osobę, w tym pracownika Kutnowskiego Klubu Karate-do Tsunami w Kutnie, zagrożenie dobra dziecka lub zaniedbywanie go przez jego opiekunów.
6. Przemoc fizyczna to wszelkie celowe, intencjonalne działania wobec dziecka powodujące urazy na jego ciele np.: bicie, szarpanie, popychanie, rzucanie przedmiotami itp. Do przemocy fizycznej nie zalicza się wszelkich działań związanych z wykonywanymi ćwiczeniami podczas oddziaływania terapeutycznego, np. stymulowanie sensoryczne.
7. Przemoc emocjonalna to intencjonalne, niezawierające aktów przemocy fizycznej zachowania dorosłych wobec dzieci, które powodują znaczące obniżenie możliwości prawidłowego rozwoju dziecka np.: wyzwiska, groźby, szantaż, straszenie, emocjonalne odrzucenie, nadmierne wymagania nieadekwatne do wieku i możliwości dziecka, niszczenie ważnych dla niego rzeczy lub zwierząt, nieposzanowanie granic prywatności, itp.
8. Zaniedbywanie to niezaspokajanie podstawowych potrzeb dziecka zarówno

fizycznych, takich jak właściwe odżywianie, ubieranie, ochrona zdrowia, edukacja, jak i psychicznych jak poczucie bezpieczeństwa, doświadczania miłości i troski.

9. Wykorzystanie seksualne to każde zachowanie osoby starszej i silniejszej, które prowadzi do jej seksualnego podniecenia i zaspokojenia kosztem dziecka np.: ekshibicjonizm, uwodzenie, świadome czynienie dziecka świadkiem aktów płciowych, zachęcanie do rozbierania się i do oglądania pornografii, dotykanie miejsc intymnych lub zachęcanie do dotykania sprawcy, różne formy stosunku seksualnego, itp.
10. Pod pojęciem cyberprzemocy należy rozumieć przemoc z użyciem technologii

informacyjnych i komunikacyjnych.

11. Dane osobowe dziecka to wszelkie informacje umożliwiająca identyfikację dziecka.

12. Osobami odpowiedzialnymi za Politykę w Kutnowskim Klubie Karate – do Tsunami jest Prezes oraz wyznaczeni przez Prezesa instruktorzy sprawujący nadzór nad jej realizacją i monitorujący jej funkcjonowania. Wyznaczeni koordynatorzy: Tomasz Fajkowski , Natalia Pietrzak oraz Iwetta Majewska.

Rozdział II

Rozpoznawanie i reagowanie na czynniki ryzyka krzywdzenia dzieci

§1

1. Instruktorzy Klubu Karate-do Tsunami w Kutnie posiadają odpowiednią wiedzę i w ramach wykonywanych obowiązków zwracają uwagę na czynniki ryzyka krzywdzenia dzieci.
2. W przypadku zidentyfikowania czynników ryzyka pracownicy Kutnowskiego Klubu Karate-do Tsunami w Kutnie podejmują rozmowę z rodzicami/prawnymi opiekunami dziecka, przekazując informacje na temat dostępnej oferty wsparcia i motywując do skorzystania z pomocy.
3. Pracownicy monitorują sytuację i dobrostan dziecka poprzez obserwacje, rozmowy z dzieckiem, rodzicami, innymi pracownikami oraz instytucjami wspomagającymi ochronę dziecka aż do stwierdzenia braku jakichkolwiek czynników ryzyka.

Rozdział III

Procedury interwencji w przypadku krzywdzenia dziecka.

§ 1

Podejrzenie krzywdzenia dziecka poza terenem Klubu

1. W przypadku uzasadnionego podejrzenia przez instruktora klubu, że dziecko jest krzywdzone poza terenem klubu, instruktor ma obowiązek sporządzenia notatki służbowej zawierającej dane dziecka, wskazanie źródła informacji o podejrzeniu krzywdzenia dziecka, uzyskanych informacjach lub/i zaobserwowanych symptomach.
2. Oryginał notatki umieszcza się w teczce indywidualnej dziecka.
3. Kopię sporządzonej notatki wraz z ustną informacją instruktor przekazuje w dniu jej sporządzenia lub następnym dniu roboczym koordynatorowi.
4. Koordynator oraz z osobą zgłaszającą, w tym samym dniu podejmują decyzję dotyczącą dalszego postępowania w danej sprawie. W przypadku nieobecności Prezesa, obowiązek przejmuje osoba pełniąca obowiązki.
5. Rodzice/opiekunowie prawni dziecka są wzywani na spotkanie przez Prezesa, który podejrzewa krzywdzenie ich dziecka, podczas którego Prezes przedstawia posiadane na ten temat informacje.
6. Na podstawie wszystkich posiadanych informacji instruktor wraz z Prezesem i koordynatorem opracowują plan pomocy dziecku, zawierający wskazania dotyczące:

1. a) Działań podejmowanych przez klub mających na celu zapewnienia dziecku bezpieczeństwa, w tym zgłoszenia podejrzenia krzywdzenia dziecka do odpowiednich instytucji;
2. b) Wskazania placówek świadczących specjalistyczną pomoc dzieciom, jeżeli istnieje taka potrzeba.
3. Plan pomocy dziecku z zaleceniem współpracy przy jego realizacji jest przedstawiany rodzicom/opiekunom przez Prezesa klubu.
4. Prezes informuje rodziców/opiekunów o obowiązku klubu zgłoszenia podejrzenia krzywdzenia dziecka do odpowiedniej instytucji, w zależności od rodzaju sprawy.
5. Prezes klubu składa zawiadomienie o podejrzeniu krzywdzenia do odpowiednich instytucji w zależności od rodzaju zgłaszanej sprawy:

1) do prokuratury lub policji w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa

na szkodę dziecka;

2) do Sądu Rejonowego, Wydziału Rodzinnego i Nieletnich w przypadku niewłaściwego wykonywania władzy rodzicielskiej, braku porozumienia między rodzicami w kwestiach dotyczących dziecka lub zagrożenia dziecka demoralizacją;

3) do przewodniczącego Zespołu Interdyscyplinarnego przesyłając formularz „Niebieska Karta – A”, przez co uruchamia procedurę w przypadku przemocy w rodzinie.

10. Dalszy tok postępowania leży w kompetencjach instytucji wskazanych w punkcie

poprzedzającym.

11. W każdym przypadku podejrzenia, że życie dziecka jest zagrożone lub grozi mu ciężki uszczerbek na zdrowiu, instruktor niezwłocznie zawiadamia odpowiednie służby, dzwoniąc pod numer alarmowy 112, o czym niezwłocznie informuje koordynatora, Prezesa i rodziców małoletniego.
12. Po zakończeniu procedur koordynator sporządza kartę interwencji i dołącza ją do indywidualnej teczki dziecka.

§ 2

Podejrzenie krzywdzenia dziecka na terenie Klubu

1. W sytuacji podejrzenia rodzica, opiekuna lub pracownika klubu o krzywdzeniu dziecka przez innego pracownika klubu, osoba, która zauważyła, zaobserwowała symptomy

krzywdzenia dziecka, bądź dowiedziała się o tym od rodzica/prawnego opiekuna zobowiązana jest niezwłocznie powiadomić o tym Prezesa, a w przypadku jego nieobecności, osobę upoważnioną.

2. Prezes rozpoznaje sytuację osobiście i sporządza notatkę służbową.
3. Prezes rozmawia o zauważonej sytuacji z rodzicami pokrzywdzonego dziecka i sporządza notatkę służbową.
4. Prezes, w obecności koordynatora klubu, prowadzi rozmowę z pracownikiem podejrzanym o krzywdzenie dziecka.
   Z rozmowy zostaje sporządzona notatka zawierająca listę osób uczestniczących, przebieg rozmowy, wnioski i postanowienia.
   5. W przypadku podejrzenia przestępstwa popełnionego na szkodę dziecka Prezes:
   1) Przeprowadza osobne rozmowy: z koordynatorem klubu podejrzanym o krzywdzenie dziecka, dzieckiem (w obecności koordynatora) i jego rodzicami lub prawnymi opiekunami; czynności te są protokołowane.
   2) Składa powiadomienie do prokuratury lub na policję, właściwy organ wszczyna postępowanie.
   3) Do czasu wyjaśnienia sprawy przez odpowiednie organy, podejrzany pracownik po pouczeniu i zobowiązaniu się do wyeliminowania negatywnych zachowań podlega szczególnemu nadzorowi, a jego praca jest monitorowana.
   4) Klub wdraża plan pomocy dziecku zgodnie z rozdziałem 6 §1 niniejszego
   rozdziału.
5. Po zakończeniu procedur koordynator sporządza kartę interwencji (załącznik nr 1) i dołącza ją do indywidualnej teczki dziecka.

§ 3

Podejrzenie krzywdzenia dziecka na terenie szkoły/placówki

1. W sytuacji, gdy podczas wykonywania swoich czynności statutowych, pracownik Klubu posiądzie informację o podejrzeniu krzywdzenia dziecka przez rówieśnika/rówieśników lub osobę dorosłą na terenie szkoły/placówki, do której dziecko uczęszcza, zobowiązany jest do poinformowania o swoich podejrzeniach rodziców/prawnych opiekunów dziecka oraz Prezes klubu. O zaistniałym podejrzeniu koordynator sporządza notatkę, która zostaje umieszczona w indywidualnej karcie dziecka.
   2. Prezes klubu, który otrzymał informację o podejrzeniu krzywdzenia dziecka informuje o tym fakcie szkołę/placówkę w osobie pedagoga szkolnego, psychologa szkolnego lub dyrektora szkoły/placówki. Z rozmowy z ww. osobami sporządza się notatkę służbową.
2. Prezes, który powziął informację o krzywdzeniu dziecka zobowiązany jest do współpracy ze szkołą/placówką w zakresie zapobiegania krzywdzeniu dziecka zgodnie
   z realizowaną przez nich Polityką ochrony dzieci.
3. Po zakończeniu procedur Zespół sporządza kartę interwencji i dołącza ją do indywidualnej teczki dziecka.

§ 4

Działania informujące o wdrożeniu Polityki ochrony dzieci przed krzywdzeniem

1. W Klubie, w miejscu widocznym dla rodziców/opiekunów oraz na stronie internetowej zamieszczone są informacje na temat możliwości uzyskania pomocy w trudnej sytuacji (w tym sytuacji zagrożenia przemocą lub wykorzystania lub powzięcia podejrzenia lub informacji o krzywdzeniu dziecka) wraz z danymi teleadresowymi.
   2. W wymienionych w pkt. 1 miejscu znajdują się także informatory i broszury
   z podstawowymi informacjami na temat rodzajów przemocy i podstawowych symptomów krzywdzenia dzieci.
   3. W przypadku podejrzenia lub informacji uzyskanych od dziecka, Prezesa klubu, podczas wykonywania zadań służbowych, informują dzieci i nastolatków w bezpiecznych warunkach i przyjaznej atmosferze o ich prawach oraz możliwościach uzyskania pomocy w przypadku różnorodnych problemów, również w przypadku doznawania krzywdy.
   
   

Rozdział VII
Zasady bezpiecznych relacji instruktorzy – dziecko

§ 1

1. Przestrzeganie tych zasad dotyczy wszystkich pracowników klubu, stażystów i wolontariuszy.
   2. Instruktorzy klubu musi zadbać o komfort psychiczny dziecka; w przypadku, gdy dziecko nie chce zostać sam na sam z pracownikiem, istnieje możliwość przeprowadzenia treningu w obecności rodzica (instruktor).
   3. Informacje o dziecku podawane są jedynie osobom upoważnionym.

§ 2

1. W obszarach kontaktu fizycznego, poza spontanicznym przytuleniem się dziecka do dorosłego, dotykiem w trakcie zabaw grupowych, wykonywaniem niezbędnych czynności związanych z treningiem oraz w sytuacji ratowania życia czy zdrowia, kontakt fizyczny z dzieckiem nie jest uzasadniony.
   Niedopuszczalne jest:
2. Erotyzacja relacji czy podejmowanie czynności seksualnych.
3. Dzieci niesamodzielne w zakresie czynności higienicznych i pielęgnacyjnych powinny przebywać w klubie pod opieką opiekunów prawnych.
   3. W sytuacjach wyjątkowych, udzielanie pomocy w tym zakresie jest dopuszczalne, z zadbaniem o granice dziecka i jego potrzeby intymności.

§ 3

1. Podczas rozmowy z dzieckiem nie wolno stosować komunikatów złośliwych, wulgarnych, agresywnych itp.
   2. Komunikacja z dzieckiem nie może wzbudzać w nim poczucia winy, zagrożenia, obniżać poczucia własnej wartości, upokarzać, naruszać granic dziecka.
   3. Podczas dyscyplinowania dziecka, rozumianego jako stawianie granic,
   motywowanie do wykonywania zadań czy zmiany zachowania niepożądanego niedopuszczalne jest:

• upokarzanie, poniżanie,
• fizyczne zachowanie agresywne, w tym izolowanie, uniemożliwianie realizacji potrzeb fizjologicznych,
• wykorzystywanie przewagi psychicznej (wzbudzanie poczucie winy, krzyk, stosowanie gróźb)

 § 4

1. Podczas zajęć grupowych należy zadbać o zwracanie uwagi na wszystkie
   dzieci w równym stopniu, równe traktowanie w zakresie przywilejów, dawania zadań lub zwalniania z nich.

 § 5

1. Kontaktowanie się z dziećmi – klientami klubu za pomocą telefonu, poczty elektronicznej, czy w sposób bezpośredni poza klubem jest możliwe tylko w wypadkach uzasadnionych wykonywaniem obowiązków służbowych i wyłącznie po ustaleniach z rodzicami dziecka oraz w stanie wyższej konieczności.
   2. Niedopuszczalne jest utrzymywanie kontaktów z dziećmi – klientami klubu, w celu zaspokajania przez dorosłego własnych potrzeb społecznych lub emocjonalnych.

Rozdział VIII
Monitoring stosowania Polityki

§ 1

1. 1. Prezes Klubu wyznacza Iwettę Majewską (psychologa) oraz Natalię Pietrzak (instruktor), jako koordynatorów Polityki ochrony dzieci w klubie.
      2. Osoby, o których mowa w punkcie poprzedzającym, są odpowiedzialne za monitorowanie realizacji Polityki, za reagowanie na sygnały naruszenia Polityki oraz za proponowanie zmian w Polityce.
      3. Osoby, o których mowa w pkt. 1 niniejszego paragrafu, przeprowadzają wśród instruktorów klubu, raz na rok, ankietę monitorującą poziom realizacji Polityki. Wzór ankiety stanowi załącznik nr 2 do niniejszej Polityki.
      4. W ankiecie pracownicy klubu mogą proponować zmiany Polityki oraz wskazywać naruszenia Polityki w klubu.
      5. Rodzice mogą zgłaszać uwagi co do treści Polityki oraz jej realizacji w klubu bezpośrednio Prezesowi klubu.
      6. Osoby, o których mowa w pkt. 1 niniejszego paragrafu, dokonują opracowania
      wypełnionych przez pracowników placówki i rodziców ankiet. Na podstawie opracowanych wyników ankiet oraz informacji o zgłoszeniach od Rodziców sporządzają raport z monitoringu, który następnie przekazują Prezesowi klubu.
      7. Prezes wprowadza do Polityki niezbędne zmiany i ogłasza instruktorom klubu nowe brzmienie Polityki.